Ξέρεις κάτι? 'Αντε γαμήσου!

Για φαντάσου να ξυπνήσεις αύριο και να σου πουν ότι είναι η τελευταία εβδομάδα που σου μένει σε τούτο το μάταιο, αλλά καθ'όλα ηδονιστικό κόσμο...
Θα ξεσκαρτάριζε πολύ σαβούρα νομίζω.
Οι μυξοπαρθένες που κλαίγονται και φαρμακώνονται για τα λατρεμένα γκομενάκια που τις φτύνουν.
Τα αφεντικά που δήθεν πέφτουν σε κατάθλιψη με την πτώση του γαμωδολλαρίου και μην περιμένεις να γίνει η ευρωποίηση για τα μισθά σου.
Οι πολιτικοί που ακόμη δεν έχουν βαρεθεί να υποκρίνονται και σαβουρώνουν αχόρταγα ό,τι βρεθεί στο δρόμο τους.
Τα κολλημένα πιτσιρίκια που σβήνουν μέρες απο το ημερολόγιο τους, χωμένα μέσα σε ένα ίντερνετ καφέ μέχρι το πρωί.
Οι καρμίριδες που αν τα καβούρια ήταν η μόνη τροφή που τους είχε μείνει για να ζήσουν, δε θα τα έβγαζαν από την τσέπη τους κι ας τους εύρισκαν τάβλα.
Τα πουτανίδια που δεν έχουν ακόμη καταλάβει ότι μπορεί το μουνί να σέρνει καράβι, αλλά ποτέ δε γίνεται πλοιοκτήτης.
Οι κουλτουριάδηδες που από την πολλή ποιότητα ξέχασαν πώς είναι να γαμάς και να την βρήσκεις με τον άλλον. Προτίμησαν την παλάμη τους.
Οι μαμάδες που μεγάλωσαν τους κανακάρηδες ως αποτυχημένους αυριανούς συζύγους, ξεσπώντας πάνω τους όλα τα κερατιλίκια που'φάγαν από τον δικό τους.
Τους αναρχικούς, που μετέπειτα κατάλαβαν, ότι έκρυβαν ένα τρελό γιάπη μέσα τους και δεν μαζεύονται με τίποτα τόσα χρόνια στέρησης.
Τους συμπαραστάτες στην εργατική τάξη που κολυμπούν στην πισίνα του μπαμπά και τραγουδάνε σε μπάντες για να διώξουν την ανία τους.
Τους κολλημένους με τη μπάλα, που σκοτώνουν και το παιδί τους αν τολμήσεις να θίξεις την "θύρα" τους.
Τους απανταχού στρατόκαυλους και στολόκαυλους που μάχονται για τη "μαμά" πατρίδα, σε μια χώρα που είναι όλοι ορφανοί.
Τα κοριτσάκια και αγοράκια, που ξοδεύουν όλο το μισθό του μηνός στα καλύτερα μαγαζιά των βορείων προαστίων και ζουν για να φορέσουν μπούρμπεριζ και μιου-μιου. Με δόξα και τιμή!
Τις οδηγάρες που κωλοφτιάχονουν τα φονικά τετράτροχα και βγάζουν το χάρο βόλτα με στροφόμετρα, μπλε φωτάκια και μουσική με 100000000 ντεσιμπέλ.
Το μόνο που θα άλλαζε την τελευταία αυτή εβδομάδα θα ήταν λογικά το μέτρο. 'Ολα τα παραπάνω και πληθώρα άλλων θα ξεχείλιζαν σε μια πραγματικά δημοκρατική κοινωνία.