Βγάλε τη σακούλα.

  Αφορμή για τα γραφόμενα ένα βίντεο, το οποίο δημιουργήθηκε για μια εργασία για το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΑΣΟΕΕ) στο μάθημα της Οργανωσιακής Ψυχολογίας με θέμα την αποξένωση στις μεγάλες πόλεις, από την ομάδα των,  Γελάρδου Κωνσταντίνα, Γιορταμάκης Γιώργος, Θεοφιλοπούλου Ναταλία, Ιώβη Μαργαρίτα, Κατσούλας Χρήστος. Μπράβο στα παιδιά!


Το θέμα είναι γνωστό, θυμάμαι στο γυμνάσιο ακόμη, να αποτελεί θέμα προς ανάπτυξη στο μάθημα της 'Εφρασης-'Εκθεσης. Ξεχασμένο έπειτα, αφού θέματα όπως η παγκοσμοιοποίηση και ο εθνικισμός πήραν την θέση αυτού του ζητήματος (θεωρήθηκε πιο "ελαφρύ" φαίνεται) προς ανάλυση.
   Και να που σήμερα ξανά, που η κατάθλιψη στην Ελλάδα "χτυπάει" κόκκινο, το θέμα αυτό χρήζει ανάλυσης, όχι από τους καθηγητές, αλλά από όλους μας. Καθώς η ιστορία (μη με ρωτάτε ποιά, η ζωή την οποία ζούμε, που δεν την λες και άρλεκιν) έδειξε ότι τα κάναμε σκατά σε αυτόν τον τομέα. Και δεν ευθύνονται οι πολιτικοί γι'αυτό. Να και κάτι για το οποίο δεν ευθύνονται!
   Εσύ ευθύνεσαι, που έστρεψες το ενδιαφέρον σου σε μη λειτουργικά για τις ανθρώπινες σχέσεις ενδιαφέροντα και κατανάλωσες όλη σου την ενέργεια στο να "χτίζεις" ένα κόσμο γύρω από εσένα,αντί να βρεις τη θέση σου μέσα στον κόσμο που ήδη υπάρχει, υπήρχε και θα συνεχίσει χωρίς να έχει την ανάγκη από ακόμη ένα τεράστιο εγωισμό, όπως ο δικός σου (και "μου" φυσικά).
   -Τηλεόραση =>την έβαλες από το σαλόνι μέχρι την τουαλέτα ( λες και οι εταιρίες βάζουν χωρίς λόγο τις ετικέτες τους στα είδη καθαρισμού) και σταμάτησες να μιλάς με τους παρευρισκόμενους στο ίδιο  δωμάτιο, είτε πρόκειται για φίλους, είτε για άλλα μέλη της οικογένειας. Και μη μου το παίζεις ότι δε σε επηρεάζει και την ανοιγοκλείνεις όποτε θες, γιατί ακόμη κι όταν καλείς το γκομενάκι στο σπίτι, την χρησιμοποιείς λέγοντας; "Θα έρθεις να δούμε dvd;" Παρόλο που όλοι ξέρουμε τί εννοείς, θα μπορούσες να το εκφράσεις απλά, "'Ελα σπίτι να μιλήσουμε και να σε γνωρίσω καλύτερα" (και τότε θα ξέρει ότι εννοείς το ίδιο, μην ανησυχείς!).
   - Υπολογιστής => μπήκε μέχρι και στην τσέπη σου σε μορφή τηλεφώνου. Και τώρα βγαίνεις για να συναντήσεις φίλους και ανταλλάσεται τα τραγούδια, που αφήσατε στη μέση φεύγοντας από το σπίτι, ενώ συνομιλούσατε μέσω Η/Υ. Στο γκομενάκι που έριξες τελικά παραπάνω, δείχνεις τις φανταστικές φωτογραφίες, που έχεις ανεβάσει στους λογαριασμούς κοινωνικής δικτύωσης, κάνοντας χαρά για τα πολλά "αρέσω, παιδί μου αρέσω".
   - Μαγαζιά διασκέδασης => απορώ πώς ακόμη δεν έχουμε μάθει όλοι να μιλάμε στη νοηματική, αφού θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμη, πρώτον γιατί σε αρκετά μαγαζιά για να μιλήσεις, καταβάλεις μεγάλη προσπάθεια, με αποτέλεσμα στο τέλος της βραδιάς η φωνή σου να θυμίζει την αείμνηστη Μοσχολιού και δεύτερον διότι αφού θα κουφαθούμε έτσι κι αλλιώς, ας είμαστε προετοιμασμένοι.  Η ουσία του να συνεβρεθείς με κάποιον, προφανώς είναι η επικοινωνία, συνομιλώντας, χορεύοντας, τρώγοντας, απολαμβάνοντας ένα κοινό θέαμα ή ακρόαμα, γιατί λοιπόν πρέπει να υποβάλλουμε τις παρέες μας σε βασανιστήρια;
   - Δουλειές  => κι εδώ γελάμε πραγματικά... η επικοινωνία σε αυτούς τους χώρους είναι, ό,τι και το τσιγαριλίκι για έναν ασφαλίτη. Λέξη και χρήση απαγορευμένη (λέμε τώρα...για τον ασφαλίτη). Κάποιος μας έπεισε, πως τους συναδέλφους πρέπει να τους κρατάς σε απόσταση, να καιροφυλακτείς, γιατί σίγουρα μια μέρα θα το μετανοιώσεις, εάν μοιράστηκες κάτι άλλο μαζί τους, εκτός από τις τηγανιτές πατάτες του μεσημεριανού σου. Δημιουργείς λοιπόν μόνος σου ένα εχθρικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο είναι αδύνατο να επιβιώσεις, ακόμη κι αν ο Τζον Ράμπο ήταν πρωτοξάδελφα με τον πατέρα σου και είχες την καλλίτερη εκπαίδευση.
   - Δρόμος  => Οδηγείς, περπατάς, συγκοινωνείς στα μέσα και πιστεύεις ότι πραγματικά όλα αυτά δημιουργήθηκαν για να εξυπηρετύσουν εσένα και μόνο. 'Εχεις δημιουργήσει την ψευδαίσθηση, ότι όλοι πρέπει να ανοίγουν δρόμο σε ΣΕΝΑ, όπως η Ερυθρά θάλασσα άνοιξε για να περάσει ο Μωυσής. Ξεχνάς όμως ότι μετά τον Μωυσή, ακολούθησε κι ολόκληρος λαός ξωπίσω στον οποίο εσύ κλείνεις κατάμουτρα πόρτες, την δίοδο στο πεζοδρόμιο και στις λεωφόρους, μια θέση στο λεωφορείο, γιατί οι σακούλες σου είναι κουρασμένες για κάποιους λόγους που μόνο εσύ μπορείς να καταλάβεις (ίσως επειδή είναι κι αυτές ΔΙΚΕΣ ΣΟΥ).
   - Επικοινωνία => κάποτε απορούσες πώς μπορούσαν οι άνθρωποι να συνεννοούνται με κραυγές και χτυπήματα στο στήθος, τύπου Ταρζάν. Τώρα συμπεριφέρεσαι σαν θηλυκή μαϊμού, σε περιόδο εμμηνόπαυσης, μέρες πανσελήνου, που έκλεψαν τη μπανάνα της. Με λίγα λόγια αντιμετωπίζεις άπαντες ως εχθρούς, σαν να είχες "προηγούμενα" μαζί τους και σίγουρα δε θες επόμενα. Φυσιολογικοί είναι μονάχα όσοι περικλείονται στον δικό σου κύκλο (έτσι, γιατί μετά τον Πάπα εσύ έχεις το αλάθητο) και όλοι οι υπόλοιποι να πάνε για κούρεμα, λαϊκιστή.
   Μια άλλη ρήση όμως λέει, "πόλεμο θες, θα τον έχεις".Εάν λοιπόν έχεις λόγους να θεωρείς τους συνανθρώπους σου αντιπάλους, τότε δυστυχώς θα καλείσαι να υπερασπίζεσαι τα κεκτημένα, εν τη γενέσει σου δικαιώματα, όπως τα παραπάνω συνεχώς, αφού εσύ ο ίδιος τα καταπάτησες πρώτος.
   Ισως θα έπρεπε λοιπόν να ξανασκεφτείς τους λόγους για τους οποίους αγωνίζεσαι καθημερινά στη ζωή σου κι όταν κάποιος δε σου αντιγυρίζει την *Καλημέρα, σκέψου πρώτος εσύ σε πόσους που στην ζήτησαν, δεν την προσέφερες ποτέ (κι ας μην αναφέρω τη λέξη οικιοθελώς), ή ακόμη την αντικατέστησες με ένα περιφρονητικό βλέμμα και απαξιωτική σκέψη.
Και όπου *Καλημέρα, βάλε εσύ τη δική σου εκδοχή προσφοράς αγάπης.

 'Ενα από τα πιο χρήσιμα πράγματα στη ζωή που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι να μην παίρνει τον "κοινωνικό" του εαυτό πολύ στα σοβαρά. Κι αυτό δε χρειάζεται να στο πει κανένας φιλόσοφος.

Η Διακυβέρνηση, η Εκπαίδευση και η Τύχη των Εθνών.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΑΝ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, 
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙΣΘΕΙ, 
ΠΩΣ Η ΤΥΧΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ.
Αριστοτέλης, Ο Μακεδόνας.


Και για να ακριβολογούμε διάβασε τον ορισμό της λέξης εκπαίδευση.
Πηγή:http://www.mousa.gr/html/aristotelis.html

Διάβασε και αυτό : Εκπαίδευση στην Αρχαία Ελλάδα

Φιλοσοφία = καλύτερη ζωή

Η θεά Αθηνά-θεά της σοφίας. Το άγαλμα βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο Πειραιά.

 Φιλοσοφία, δηλαδή αγάπη για τη σοφία. 'Οχι την Αλιμπέρτη. Αλλά αυτή την ικανότητα, που όλοι οι άνθρωποι κρύβουν στο dna τους, να μαθαίνουν από τα πάντα (εμπειρίες, βιβλία,συζητήσεις, φυσικά παραδείγματα) και να τα εφαρμόζουν με την βέλτιστη μέθοδο πρακτικά στη ζωή τους, προκειμένου να ζήσουν καλύτερα. 'Ολοι θέλουμε μια καλή ζωή, καθένας με τον τρόπο που το εννοεί. Και φυσικά από τη στιγμή που αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε τον εαυτό μας, γιατί πιο πριν φροντίζουν οι γονείς γιαυτό, κοπιάζουμε να αποκτήσουμε τα κατάλληλα εφόδια για την "μάχη" της.
   Για αρκετούς εφόδιο σημαίνει ένα-δύο πτυχία, ξένες γλώσσες, υπολογιστές και κάθε είδους πιστοποίηση, που μπορεί να σου εξασφαλίσει μια θέση εργασίας, ώστε να μπορέσεις να ζήσεις καλύτερα. Λογικό φαίνεται. Για άλλους σημαίνει απόκτηση πρακτικής εμπειρίας σε ένα κλάδο εργασίας και άμεση εξάσκηση ενός επαγγέλματος, με στόχο μια καλύτερη ζωή. Για άλλους πάλι σημαίνει απλά να "τρως" τα λεφτά του καλού συγγενή α',β',γ' βαθμού, που προνόησε με κάποιον από τους παραπάνω τρόπους να "φτιαχτεί". 'Ολα λογικά και θεμιτά.
   Τί γίνεται όμως με τα υπόλοιπα ; Ποιά είναι τα υπόλοιπα ; 'Ολα όσα δεν αφορούν στα παραπάνω. Μια καλή ζωή δεν μπορεί να είναι μόνο εξασφάλιση αγαθών προς κατανάλωση. Και δεν μπορεί γιατί αυταπόδεικτα δεν είναι. Η κοινωνία που ζούμε το απέδειξε. Η ίδια η ζωή μας διεύψεσε. 'Οχι γιατί παλεύαμε να την κάνουμε καλύτερη, αυτό όπως είπαμε είναι συνυφασμένο με την ύπαρξή μας, αλλά γιατί ξεχάσαμε,αμελήσαμε, χλευάσαμε, "θάψαμε",  κάποιες άλλες απαραίτητες προϋποθέσεις για την επίτευξη αυτού του μεγάλου στόχου.
  Μια από τις πιο σημαντικές προϋποθέσεις για την ευτυχία, ή έστω για να νιώσει καλά ο άνθρωπος, είναι το άισθημα της εσωτερικής εκπλήρωσης. Δεν μπορείς να το αποφύγεις, ξέχνα το! Είναι κι αυτό στο dna σου. 'Οσο λοιπόν αυτό δεν έρχεται, τόσο εσύ προσπαθείς να το εκπληρώσεις με τα παρακάτω (εδώ θα χωρίσω δύο κατηγορίες εύλογα) :
Α. Γυναίκες.
-Ρούχα (επίσης παπούτσια κλπ)
-Μαλλιά κομμωτηρίου
-Νύχια πλαστικά
-Μάτια ψεύτικα
-Βυζιά ψεύτικα
-Δουλειά εφετζίδικη (δουλεύω στου τάδε, είμαι σημαντική στην εταιρεία κλπ)
-Μοδάτα αυτοκίνητα
-Ταύτιση με σούπερ-ηρωίδες τύπου "Sex and the city"
-Χαζογκομενοσχέσεις τύπου α-γαμέω-γαμώ (αχ! Τι ωραίο σώμα  έχεις αγάπη μου!)
-Καταθλιψάρες από τερματισμό χαζογκομενοσχέσεων
-Ταύτιση με σούπερ καψουροτραγουδιστές για ξεπέρασμα της κατάθλιψης των χαζογκομενοσχέσεων 
-Απόκτηση συζύγου (καθώς πρέπει πλέον)
-Απόκτηση παιδιών (τώρα ναι έχω λόγο ύπαρξης)
-Νοικοκυριό (στο κρεβάτι μπορεί να είμαι π%%τ*να, αλλά στο σπίτι δουλάρα-έτσι κρατάς τον άντρα)
-Ξεπάτωμα στο γυμναστήριο
-"Ανέβασμα" όλων των παραπάνω σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης για αύξηση του αισθήματος εκπλήρωσης από επιβεβαίωση τρίτων (Yeah baby, I like it!).

B. 'Αντρες. (εδώ θα πάει πιο υποθετικά, λόγω φύσεως, αλλά μπορείτε να συμπληρώσετε)
-Καλή δουλειά (Με ωραίο τίτλο τύπου, Manager excecutive senior blah blah... what the f??ck)
-Πολλά λεφτά
-Ακριβό αυτοκίνητο/μηχανή
-Γρήγορο αυτοκίνητο/μηχανή
-Πολλές γκόμενες
-Μπάνικες γκόμενες (δλδ γκομενάρες)
-Σχέσεις τύπου γαμέω-γαμώ (Τι κ*λ*ρα έχεις μωρό μου!)
-Ξεπάτωμα στο γυμναστήριο
-Ταύτιση με κάθε είδους επιτυχημένο είδωλο (Από ποδοσφαιριστή, μέχρι τον μπακάλη της γειτονιάς που έγινε πρώτο όνομα στο τραγούδι)
-Ξυρισμένο στήθος
-Ρούχα (παπούτσια κλπ)
-Ταύτιση με την ποδοσφαιρική ομάδα (σημαντικό, θρησκεία αλλάζω, ομάδα ποτέ!)
-"Ανέβασμα" όλων των παραπάνω σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης για αύξηση του αισθήματος εκπλήρωσης από επιβεβαίωση τρίτων (Yeah baby, I like it!).
-Απόκτηση συζύγου (με πιέζει η μάνα μου)
-Απόκτηση παιδιών (με πιέζει η γυναίκα μου)
-Απόκτηση εξωσυζυγικής σχέσης (με πιέζουν τα π@@ρια μου, δεν μου κάθεται η γυναίκα μου)

   Και οι λίστες φαντάζομαι μπορούν να επεκταθούν και στις δύο κατηγορίες, αλλά  ας γυρίσουμε σε κάποια πράγματα που μπορούν να μας γεννήσουν το αίσθημα που λέγαμε. 'Οχι πως τα παραπάνω δεν μας γεμίζουν, απλά το πιθανότερο είναι κάποια απ'αυτά όταν δεν γίνονται συνειδητά , να "εξατμίζονται" χωρίς να προλάβαίνεις να καρπωθείς τα παράγωγά τους και κάποια άλλα να μην προλαβαίνουν καν να τρυπήσουν τον εγκεφαλικό σου φλοιό, δηλαδή είναι σαν να μην έγιναν ποτέ.
   Η μουσική. Μεγάλη ανακάλυψη, ισάξια με το ανθρώπινο λόγο. Ειδικά αν έχεις την τύχη να ασχοληθείς με κάποιο μουσικό όργανο, ή φωνητική ή στίχο κλπ. Ακόμη και ως ακροατής όμως, συμμετέχεις ενεργά στη διαδικασία της, στην ζωντανή μουσική δε, σε μεγαλύτερο βαθμό. Είναι μεγάλο εργαλείο αποσυμφόρησης της έντασης, ψυχικής ανάτασης και ισορροπίας, αύξησης της αδρεναλίνης,  δραστηριοποίησης του μυαλού.
   Η δημιουργία. Αν είσαι από τους τυχερούς και η δουλειά σου είναι δημιουργική, παράγεις δηλαδή έργο αλλά ταυτόχρονα γεμίζεις ηθική ικανοποίηση από το προϊόν (δεν εννοώ μισθό στο τέλος του μήνα), τότε τα πράγματα είναι καλύτερα. Στο μεγαλύτερο ποσοστό όμως απλά δουλεύεις για κάποιον άλλον και η καθημερινότητα "πνίγει" κάθε δημιουργικό κομμάτι της διαδικασίας παραγωγής του έργου σου (όποιο κι αν είναι αυτό). Δώσε λοιπόν μέρος από το χρόνο σου για να δημιουργήσεις. Με τα χέρια σου (έχεις δει κάτι παπούδες 80φεύγα που ασχολούνται με τον κήπο τους, ή με τα εργαλεία τους και αναπαλαιώνουν διάφορα ;), με το λόγο σου (καλή ώρα ), με το σώμα σου ολόκληρο (χόρεψε, γιατί κι αυτό ακόμη το έχεις ξεχάσει. Σα μαλάκας κάθεσαι με το ποτό και κάνεις κόζι). Δεν έχει σημασία αν το αποτέλεσμα είναι τέλειο ή μέτριο ή κακό κάποιες φορές. Σημασία έχει να γίνεται συνειδητά.
   Η μάθηση. Για κάποιους τελείωσε με το μπουγέλο της τρίτης Λυκείου. Για κάποιους άλλους ταυτίστηκε με τα κορνιζαρισμένα πτυχία και για άλλους, ελάχιστους, θεωρήθηκε χρέος τους να συνεχιστεί σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους (διά βίου μάθηση). Το να βάζεις τον εαυτό σου σε διαδικασία να μαθαίνει κάτι καινούριο, είναι ένας αξιοθαύμαστος μηχανισμός καθυστέρησης της φθοράς. Δεν "σαπίζεις" πάνω στην ήδη υπάρχουσα κατάσταση, εφαρμόζεις τα καινούρια που μαθαίνεις, ανανεώνεις την ξεχασμένη γνώση ή την εξελίσσεις, διώχνεις τις περιττές σκέψεις (σημαντικό) και κρατάς το πνεύμα σου σε εγρήγορση.  Ανακάλυψε κάτι που σου κινεί το ενδιαφέρον
και προσπάθησε να εμβαθύνεις σε αυτό. Ακόμη κι αν είναι κάτι βλακώδες, θα το δεις να μεταμορφώνεται σε κάτι εξίσου σημαντικό.
   Η προσφορά. Καθημερινά θεωρείς χρέος σου να προσφέρεις στον εαυτό σου κάποια από τα πράγματα στις  παραπάνω λίστες. Το ίδιο θα έπρεπε να θεωρείς και για τους ανθρώπους γύρω σου. Από το να πεις μια χαμογελαστή "καλημέρα", μέχρι να προσφέρεις εθελοντική εργασία (κι όχι μόνο με τη στενή έννοια του όρου) σε κάποιον που τη χρειάζεται. Στην αρχή θα αισθάνεσαι σαν τον τρελό του χωριού, ή ότι το παίζεις "εναλλακτικός" (ξέρεις αυτά που κορόιδευες), στο τέλος της γραφής όμως θα έχεις δώσει από το χρόνο σου για να δημιουργήσεις κάτι ουσιαστικό για κάποιον άλλο κι εσύ θα αισθάνεσαι πραγματικά σημαντικός, γιατί το δημιούργημά σου δεν θα είναι απλά αναλώσιμο και επιπλέον θα έχεις συμβάλλει στο να γίνει καλύτερη η ζωή κάποιου άλλου.
  Δεν ξέρω αν έχεις φτάσει να διαβάσεις ως εδώ ή βαρέθηκες από ώρα και έκλεισες τη σελίδα, εγώ πάντως νιώθω όμορφα γιατί αυτά που σου γράφω τα πιστεύω και θεωρώ πως μπορούν να σε βοηθήσουν να κάνεις τη ζωή σου καλύτερη.