Felting με την Androskoinsep.

   Με σύνθημα "Δρω στην 'Ανδρο" άνοιξαν πανιά! Η Ζέφη, η Μαρία, η Ασημίνα, ο Γιώργος κι ο Θανάσης είναι το πλήρωμα του νέου σκαριού, που αγκυροβόλησε στο όμορφο Κόρθι της 'Ανδρου. Με ούριους ανέμους αλλά και με φουσκοθαλασσιές καμιά φορά, συνεργάζονται για να προσφέρουν με πολλή αγάπη στην τοπική κοινωνία όπου ζουν, τους "θησαυρούς" που ανακαλύπτουν στην πορεία των ταξιδιών τους, φέρνοντας σε επαφή ανθρώπους από κάθε τόπο, φυτεύοντας σπόρους από κάθε γη και καλλιεργώντας όλα αυτά στο πρόσφορο έδαφος της 'Ανδρου, προσφέρουν απλόχερα τους καρπούς σε όποιον θέλει να τους γευτεί.
   Σε κάποιο από τα ταξίδια τους συνάντησαν το προβατάκι μου και με ενθουσιασμό μας προσκάλεσαν μαζί για ένα σεμινάριο felting (εριουργίας) στον όμορφο και φιλόξενο χώρο της ΚοινΣεΠ. Κι επειδή εκτός από το μαλλί, αγαπάμε πολύ τη φύση και το νησί, δεχθήκαμε με χαρά!
   Το Σάββατο 21 Μαρτίου παρουσιάσθηκε η ξηρή τεχνική (needle felting) και ακολούθησε δημιουργικό παιχνίδι με τα παιδιά, ενώ την Κυριακή στις 22 η υγρή τεχνική επεξεργασίας μαλλιού προβάτου (wet felting).
   Νιώθω πάντα μεγάλη ευγνωμοσύνη όταν μου δίνεται η ευκαιρία να μοιραστώ, όσα γνωρίζω για το αγαπημένο μου υλικό και ειδικά με ανθρώπους που νιώθουν μέσα τους την ίδια λαχτάρα για δημιουργία. Τα κορίτσια που παρακολούθησαν το διήμερο σεμινάριο έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, ενθουσιάστηκαν και απέδειξαν περίτρανα, ότι όλοι κρύβουμε μέσα μας έναν καλλιτέχνη, ο οποίος περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να αρχίσει να "ξεδιπλώνει" ένα-ένα τα αθέατα ταλέντα του.
   'Ηταν ένα άκρως δημιουργικό Σαββατοκύριακο κι ευχόμαστε να επακολουθήσουν κι άλλα πολλά, με άφθονη χαρά, χρωματιστά μαλλιά, χαμόγελα ικανοποίησης, και με το δυνατότερο υλικό πάνω απ'όλα το ομαδικό πνεύμα.
   'Ενα μεγάλο ευχαριστώ σε όλα τα παιδιά της ΚοινΣεΠ για τη συνεργασία και τη φιλοξενία, στην Fast Ferries για τη δωρεάν μετακίνηση και όλα τα κορίτσια που συμμετείχαν στο σεμινάριο για τη θετική τους ενέργεια. Ευγνώμων!

  

Art Artemida ή περί ευγνωμοσύνης.

   'Ενα από τα πιο όμορφα πράγματα που μου έχει προσφέρει το felting, είναι ότι μου έχει "ανοίξει" καινούρια μονοπάτια που δεν γνώριζα καν την ύπαρξή τους, αλλά και πιο σημαντικό ακόμη με έχει φέρει σε επαφή με ανθρώπους, που η δημιουργικότητά τους και η διάθεσή τους για προσφορά με ξεπερνά και κινεί τους δικούς μου μηχανισμούς εξέλιξης.
   Το τελευταίο Σαββατοκύριακο λοιπόν βρέθηκα στην παραλία της Αρτέμιδας, κοινώς Λούτσα, όπου με προσκάλεσαν μια ομάδα ανθρώπων που έχουν κοινό γνώμονα την ανάγκη τους για ενότητα, αλληλοστήριξη, το αίσθημα της δημιουργίας και βασικό τη διάθεσή τους να τα μοιραστούν όλα αυτά με τον υπόλοιπο κόσμο στην τοπική κοινωνία όπου ζουν.
   Ο Νίκος, η Corine, η Sirpa, η 'Ελλη και ο Bill μερικοί από αυτούς που έχουν ένα διαφορετικό όνειρο για την Αρτέμιδα και προσπαθούν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να το κάνουν πραγματικότητα. 'Εως τότε μοιράζονται με κάποιους τυχερούς, όπως εγώ, τις γνώσεις και την όμορφη φιλοξενία τους. 'Εμαθα για την θεά Αρτέμιδα την Βραυρωνία, προστάτιδα των γυναικών και της ευγονίας και ότι τα αρχαία χρόνια εκεί βρισκόταν ένα από πιο σεβάσμια ιερά. 'Εμαθα επίσης για μια υπέροχη τάρτα με σπανάκι και σολωμό, νέα φυτά για να βάφω τα μαλλιά προβάτου, τρόπους για να να παίζω δημιουργικά με τα παιδιά και το felting και για ένα υπέροχο αντικείμενο που λέγεται κουδουνίστρα ευγνωμοσύνης!
   Η 'Ελλη και o Bill, δυο κεραμοποιοί από "παντού" που τα τελευταία χρόνια ζούσαν στην Ικαρία, μοιράστηκαν μαζί μας το μικρό τους θησαυρό, αυτό που ονομάζουν "Gratitude Rattle". 'Ενα μικρό κεραμεικό κοχύλι, εμένα τουλάχιστον αυτό μου θύμισε, με μια σπρείρα ανάγλυφη από πάνω και μερικές μικρές κεραμεικές χαντρούλες  στο εσωτερικό του. Αυτή όμως δεν είναι μια τυχαία κουδουνίστρα. Είναι μια υπενθύμιση του να είσαι ευγνώμων για όσα ήδη έχεις. Σου θυμίζει να νιώθεις ευτυχισμένος κάθε φορά που κουνάς τις μικρές χάντρες, οι οποίες ποτέ δεν κάνουν δεύτερη φορά τον ίδιο ήχο και να αφοσιώνεσαι σε αυτά που πραγματικά αγαπάς στη ζωή σου.
    Νομίζω όλοι έχουμε αρκετούς λόγους για να κουνήσουμε τη δική μας κουδουνίστρα και να τη χαρίσουμε σε όσους ίσως έχουν ξεχάσει ότι πρέπει να χαμογελούν ακόμη κι αν προσωρινά τα "καράβια τους έπεσαν έξω". Εξάλλου ο Οδυσσέας τερμάτισε το ταξίδι του πάνω σε μια ξύλινη σχεδία και πάλι παράπονο δεν είχε!
   Εμένα η δική μου σχεδία πάντως θα έχει ειδική μόνωση από μαλλί κι αν είμαι τυχερή ίσως έχω το τρελοπροβατάκι μου για παρέα. 'Εως τότε ας κουνάμε όλοι μαζί τις κουδουνίστρες μας για να ξορκίζουμε το κακό. Από μέσα μας.

Felting με τα παιδιά

Waldorf toy

Μουσείο Λαϊκής Τέχνης - 'Ανθρωποι και Εργαλεία.

Κάθε πρώτη του μήνα και Κυριακή η είσοδος στα μουσεία είναι ελεύθερη για το κοινό. Επωφελούμενη λοιπόν ανέβηκα στο κέντρο και ακολούθησα τα τουριστικά μονοπάτια της Αθήνας, ανακαλύπτοντας μικρούς θησαυρούς.

    Ξεκίνησα από την κλασσική βόλτα στον Παρθενώνα να απολαύσω για λίγο τη θέα από ψηλά (ο Πειραιάς φαίνεται "πιάτο" από εκεί πάνω), κατεβαίνοντας επισκέφθηκα τη στοά του Αττάλου θαυμάζοντας τα μοναδικά εκθέματα του μουσείου, αλλά και τον ναό του Ηφαίστου ο οποίος παρεπιπτόντως ήταν και προστάτης όλων των χειροτεχνών. Ψάχνοντας και ρωτώντας τους υπαλλήλους των αρχαιολογικών χώρων με πληροφόρησαν για το "κρυμμένο" (υπάρχει μια ταμπέλα στο περιφεριακό μονοπάτι κάτω ακριβώς από την Ακρόπολη, αλλά είναι δύσκολο να το εντοπίσεις εάν δεν το ξέρεις) Μουσείο Λαϊκής Τέχνης - 'Ανθρωποι κι εργαλεία.
   Πόσο όμορφα φτιαγμένο πραγματικά! Τα εκθέματα είναι απλά εργαλεία από παλιά επαγγέλματα τεχνιτών/χειροτεχνών, τα περισσότερα από τα οποία δεν υφίστανται πια λόγω της εξέλιξης εν πάσει περιπτώσει της τεχνολογίας. Τα κείμενα όμως που συνοδεύουν το οπτικό υλικό και οι φωτογραφίες είναι μικρά διαμάντια και μαρτυρούν την ιστορία ζωής πολλών ανθρώπων που ζούσαν μόνο από τη δουλειά των χεριών τους. Εάν είσαι χειροτέχνης πραγματικά δεν πρέπει να παραλείψεις να το επισκεφθείς, αλλά και όσοι έχετε παιδιά είναι ένας πολύ έξυπνος τρόπος για να τα μάθετε την ιστορία της εξέλιξης των επαγγελμάτων και των κοινωνικών τους προεκτάσεων.
   Στη σύντομη συνομιλία που είχα με τον υπάλληλο, του εξέφρασα την συγκίνηση μου, γιατί με κάποιες μαρτυρίες λίγο έλειψε να με πάρουν και τα ζουμιά (είμαστε ευαίσθητοι εμείς οι χειροτέχναι!) και υποσχέθηκα αυτήν εδώ την ανάρτηση, γιατί εκείνοι που κόπιασαν για να το πραγματοποιήσουν έκαναν αληθινά καταπληκτική δουλειά!

ΥΓ.1 : Οι καλοί γαμπροί είναι οι καροποιοί!
ΥΓ.2: Το πανηγύρι στη Θήβα από τότε μέχρι σήμερα, είναι ίδιες ημερομηνίες;!
ΥΓ.3: Ο σύνδεσμος του μουσείου διαδικτυκά :
 http://www.melt.gr/gr/episkepsi/to-ktirio-tis-odou-panos-22/to-ktirio/