Art Artemida ή περί ευγνωμοσύνης.

   'Ενα από τα πιο όμορφα πράγματα που μου έχει προσφέρει το felting, είναι ότι μου έχει "ανοίξει" καινούρια μονοπάτια που δεν γνώριζα καν την ύπαρξή τους, αλλά και πιο σημαντικό ακόμη με έχει φέρει σε επαφή με ανθρώπους, που η δημιουργικότητά τους και η διάθεσή τους για προσφορά με ξεπερνά και κινεί τους δικούς μου μηχανισμούς εξέλιξης.
   Το τελευταίο Σαββατοκύριακο λοιπόν βρέθηκα στην παραλία της Αρτέμιδας, κοινώς Λούτσα, όπου με προσκάλεσαν μια ομάδα ανθρώπων που έχουν κοινό γνώμονα την ανάγκη τους για ενότητα, αλληλοστήριξη, το αίσθημα της δημιουργίας και βασικό τη διάθεσή τους να τα μοιραστούν όλα αυτά με τον υπόλοιπο κόσμο στην τοπική κοινωνία όπου ζουν.
   Ο Νίκος, η Corine, η Sirpa, η 'Ελλη και ο Bill μερικοί από αυτούς που έχουν ένα διαφορετικό όνειρο για την Αρτέμιδα και προσπαθούν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να το κάνουν πραγματικότητα. 'Εως τότε μοιράζονται με κάποιους τυχερούς, όπως εγώ, τις γνώσεις και την όμορφη φιλοξενία τους. 'Εμαθα για την θεά Αρτέμιδα την Βραυρωνία, προστάτιδα των γυναικών και της ευγονίας και ότι τα αρχαία χρόνια εκεί βρισκόταν ένα από πιο σεβάσμια ιερά. 'Εμαθα επίσης για μια υπέροχη τάρτα με σπανάκι και σολωμό, νέα φυτά για να βάφω τα μαλλιά προβάτου, τρόπους για να να παίζω δημιουργικά με τα παιδιά και το felting και για ένα υπέροχο αντικείμενο που λέγεται κουδουνίστρα ευγνωμοσύνης!
   Η 'Ελλη και o Bill, δυο κεραμοποιοί από "παντού" που τα τελευταία χρόνια ζούσαν στην Ικαρία, μοιράστηκαν μαζί μας το μικρό τους θησαυρό, αυτό που ονομάζουν "Gratitude Rattle". 'Ενα μικρό κεραμεικό κοχύλι, εμένα τουλάχιστον αυτό μου θύμισε, με μια σπρείρα ανάγλυφη από πάνω και μερικές μικρές κεραμεικές χαντρούλες  στο εσωτερικό του. Αυτή όμως δεν είναι μια τυχαία κουδουνίστρα. Είναι μια υπενθύμιση του να είσαι ευγνώμων για όσα ήδη έχεις. Σου θυμίζει να νιώθεις ευτυχισμένος κάθε φορά που κουνάς τις μικρές χάντρες, οι οποίες ποτέ δεν κάνουν δεύτερη φορά τον ίδιο ήχο και να αφοσιώνεσαι σε αυτά που πραγματικά αγαπάς στη ζωή σου.
    Νομίζω όλοι έχουμε αρκετούς λόγους για να κουνήσουμε τη δική μας κουδουνίστρα και να τη χαρίσουμε σε όσους ίσως έχουν ξεχάσει ότι πρέπει να χαμογελούν ακόμη κι αν προσωρινά τα "καράβια τους έπεσαν έξω". Εξάλλου ο Οδυσσέας τερμάτισε το ταξίδι του πάνω σε μια ξύλινη σχεδία και πάλι παράπονο δεν είχε!
   Εμένα η δική μου σχεδία πάντως θα έχει ειδική μόνωση από μαλλί κι αν είμαι τυχερή ίσως έχω το τρελοπροβατάκι μου για παρέα. 'Εως τότε ας κουνάμε όλοι μαζί τις κουδουνίστρες μας για να ξορκίζουμε το κακό. Από μέσα μας.

Felting με τα παιδιά

Waldorf toy

Ελληνικό μαλλί. Υπάρχει ελπίδα;

   Στην αναζήτηση νέων πηγών για πρώτη ύλη προτεραιότητα είχε φυσικά το ελληνικό μαλλί. Δεδομένου ότι η επεξεργασία είναι χρονοβόρα και απαιτεί μέρες αλλά και γερά μπράτσα, εάν θέλεις να παράγεις μια επαρκή ποσότητα για να "βγάλεις" το χειμώνα, διερεύνησα το ενδεχόμενο να προμηθευτώ ελληνικό καθαρό πλυμμένο μαλλί από δική μας εγχώρια πηγή.
   'Ενα σκωτσέζικο ντουζ με περίμενε όταν εντόπισα με μεγάλη χαρά στα Τρίκαλα μια συνεταιριστική ένωση, τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Τρικάλων (ΕΑΣ). Διαβάζοντας στη σελίδα τους ότι η δυναμικότητά τους σε μαλλί ξεπερνά τους 5.000 τόνους ετησίως, είχα αρχίσει να ονειρεύομαι ήδη την πρώτη παντόφλα από 100% ελληνικό μαλλί, αλά παλαιά...
   'Ενα γκρίζο σύννεφο όμως άρχισε να μπαίνει μπροστά στην όμορφη παντοφλίτσα, μετά από την τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με τον κ.Βανιώτη, ο οποίος ήταν καθόλα ευγενικός και εξυπηρετικός. Με ενημέρωσε σχετικά με την μεγάλη επένδυση που έγινε το 1990, δημιουργώντας ένα εριοπλυντήριο από τα μεγαλύτερα  στην Νοτιοανατολική Ευρώπη. Λειτούργησε για 20 χρόνια συγκεντρώνοντας μαλλί από 'Ελληνες παραγωγούς όλης της περιφέρειας, αφού τους είχε πείσει ότι ήταν πιο γόνιμο και συνετό να μην το πετούν, αλλά και να το διαχωρίζουν ανάλογα με το χρώμα κατά το κούρεμα. Δυστυχώς πριν δυο χρόνια περίπου η λειτουργία του εριοπλυντηρίου σταμάτησε και τα τελευταία αποθέματα έχουν πουληθεί κι αυτά. Το κόστος, όπως μου εξήγησε ο κ.Βανιώτης, της ενέργειας που χρησιμοποιούσαν αυξήθηκε πάνω από το διπλάσιο κι όταν στράφηκε στην λύση του φυσικού αερίου, η γραφειοκρατία δε βοήθησε ώστε να γίνουν γρήγορα και σωστά οι αλλαγές. "Εδώ είναι Ελλάδα δυστυχώς..." μου είπε. Πόσο στενοχωρήθηκα.
   Συζητήσαμε και για τη δουλειά μου, αναφερθήκαμε στις ευεργετικές ιδιότητες του μαλλιού και τη (επανά)στροφή των ξένων αγορών και των μεγάλων οίκων μόδας στο μάλλινο ύφασμα, ανταλλάξαμε ευχές για ένα ελπιδοφόρο μέλλον αλλά και την επαναλειτουργία του εριοπλυντηρίου. 'Αραγε υπάρχει ελπίδα για το ελληνικό μαλλί; 'Οσοι το αγαπάμε σίγουρα θα δουλέψουμε για να το αναδείξουμε, αφού αξίζει να ξαναγυρίσει στο ελληνικό σπίτι και να μεγαλώσει ακόμη περισσότερες γενιές με τις θαυμαστές του ιδιότητες.

Πρόβατα από την περιοχή Ακρωτήρι, έξω από τα Χανιά Κρήτης που επισκέφθηκα φέτος. Ο συγκεκριμένος βοσκός το είχε πετάξει το μαλλί.

Αυτό το προβατάκι μαζί με άλλα 3 αποτελούν τα κατοικίδια μιας οικογένειας στα Χωραφάκια Ακρωτηρίου Κρήτης. Ο ιδιοκτήτης μου χάρισε μια σακούλα από το πολύ λεπτό και μαλακό μαλλί που είχε κρατήσει στην αυλή του.

Χειροποίητες μάλλινες παντόφλες από τη Philosopher's Joke.

   Επειδή ο χειμώνας κοντοζυγώνει και τα ποδαράκια μας έχουν ανάγκη από φυσική ζεστασιά, έφτιαξα μερικά μάλλινα παντοφλάκια με πολλή αγάπη και πριν σας τα παρουσιάσω παρακάτω θα ήθελα να γράψω (ίσως ξανά) μερικές από τις πολύτιμες ιδιότητες του μαλλιού και γιατί αυτό αποτελεί ιδανικό τρόπο για να προστατευθεί ο άνθρωπος από το κρύο.

   Το μαλλί του προβάτου είναι ίσως το πιο φιλικό ύφασμα για το ανθρώπινο δέρμα, αφού το μονώνει ιδανικά από τις εξωτερικές συνθήκες, είτε πρόκειται για κρύο, αλλά και τη ζέστη όσο κι αν αυτό σας φαίνεται παράξενο. Παράλληλα επιτρέπει στον αέρα να διαπερνά τις ίνες του, διατηρώντας ιδανικές συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας στο δέρμα, δημιουργώντας ευτυχώς αφιλόξενο περιβάλλον για μύκητες και άλλους μικροοργανισμούς, κρατώντας μακρυά τις δυσάρεστες οσμές!

   Επίσης έχει πολλή μεγάλη αντοχή και ανθεκτικότητα, αλλά παράλληλα λόγω της μεγάλης ελαστικότητάς του, προσαρμόζεται εύκολα στις καμπύλες εκείνου που το φορά και επανέρχεται στο αρχικό του σχήμα χωρίς να χάνει τη φόρμα του.

   Οι ίνες του μαλλιού λόγω της φυσικής λίπανσης-μόνωσης απορροφούν πολλή λιγότερη σκόνη σε σχέση με άλλα υφάσματα και δεν λεκιάζουν εύκολα. Τα μάλλινα πλένονται σε χλιαρό νερό με λίγο σαπούνι  και είναι έτοιμα να φορεθούν και πάλι για να μας χαρίσουν τα πολύτιμα δώρα τους!